Przygotowanie instalacji w obiekcie zaczyna się od analizy jego funkcji, lecz na tym etapie nie zawsze wiadomo jeszcze, jak dokładnie będzie wyglądało wyposażenie. Trzeba zatem podejmować decyzje na bazie dostępnych informacji i równocześnie zostawić odpowiednią sposobność późniejszych przeróbek. Projektowanie instalacji elektrycznych i teletechnicznych obejmuje w głównej mierze określenie zapotrzebowania na energię, rozmieszczenie odbiorników, wyznaczenie tras przewodów a także ustalenie miejsc, w których będą znajdowały się urządzenia poszczególnych systemów.
W praktyce duże znaczenie ma sposób korzystania z wnętrz. Zupełnie inaczej wygląda układ dla powierzchni, w której urządzenia są używane sporadycznie, a zupełnie inaczej dla miejsca z wieloma stanowiskami pracy albo odbiornikami działającymi przez dłuższy czas. Już na początku warto sprawdzić, czy przyjęte rozmieszczenie punktów odpowiada rzeczywistemu układowi wyposażenia. Korekta utworzona na rysunku jest zwykle łatwiejsza niż zmiana gotowej instalacji po zakończeniu prac wykończeniowych.
Podczas opracowywania dokumentacji ważne jest też rozdzielenie poszczególnych funkcji instalacji. Obwody zasilające urządzenia o różnorakich parametrach pracy nie powinny być planowane przypadkowo, ponieważ sposób ich podziału wpływa później na obsługę całego układu. Znaczenie ma też rozmieszczenie elementów, do których będzie trzeba uzyskać dostęp. Rozdzielnica umieszczona w miejscu łatwym do wskazania na rzucie nie zawsze będzie wygodna w faktycznym użytkowaniu. Po zrobieniu zabudowy może okazać się, że przestrzeń przed nią została ograniczona. Analogiczny problem tyczy się elementów teletechnicznych. Szafa, punkt dystrybucyjny czy miejsce zakończenia przewodów powinny być uwzględnione razem z przestrzenią potrzebną na podłączenia i późniejsze prace. W sytuacji większej liczby kabli znaczenie ma także ich uporządkowanie. Bez czytelnego oznaczenia poszczególnych tras odnalezienie konkretnego połączenia może być czasochłonne, w szczególności gdy instalacja jest użytkowana przez sporo lat i była w tym okresie kilkakrotnie modyfikowana.
Przy kształtowaniu części teletechnicznej trzeba spojrzeć na budynek jak na układ połączonych ze sobą punktów. Monitoring, sieć komputerowa, kontrola dostępu, domofony czy systemy automatyki mogą korzystać z różnych przewodów i urządzeń, ale ich trasy często przebiegają przez te same przestrzenie. To wymaga koordynacji już na etapie dokumentacji. W praktyce nie wystarczy określić, że w danym pomieszczeniu ma znajdować się punkt sieciowy. Powinno się także ustalić jego położenie względem biurka, urządzenia lub innego elementu wyposażenia, a następnie sprawdzić, jak przewód zostanie doprowadzony do miejsca zbiorczego. Przy dużych odległościach i rozbudowanych trasach ukazują się dodatkowe ograniczenia związane z długością przewodów, sposobem ich prowadzenia oraz dostępnością przestrzeni. Dlatego rozwiązania stosowane w niewielkim budynku nie zawsze można bez przekształceń przenieść do większego obiektu. Każda instalacja wymaga odniesienia do konkretnego układu pomieszczeń i przewidywanych funkcji.
Na wykonanie instalacji wpływa też kolejność robót budowlanych. Część przewodów zostaje ułożona w miejscach, które w późniejszym czasie są zakrywane, dlatego moment zaprojektowania poszczególnych prac ma znaczenie dla sposobów wprowadzenia poprawek. Jeśli po zamknięciu ściany okaże się, że punkt został przesunięty albo zabrakło przewodu w określonym miejscu, korekta może wymagać ingerencji w gotową powierzchnię. Zdarza się także, że podczas realizacji pojawia się konieczność ominięcia elementu konstrukcyjnego lub innej instalacji. Wtedy zmiana trasy powinna być oceniona nie tylko i wyłącznie pod kątem sposobności technicznego zaprojektowania, ale także jej wpływu na pozostałe części układu. Ważne jest późniejsze naniesienie takich zmian do dokumentacji. Rysunek odpowiadający rzeczywistemu przebiegowi przewodów ma znaczenie podczas kolejnych remontów, rozbudowy systemów czy lokalizowania konkretnego połączenia. Właśnie dlatego projektowanie instalacji elektrycznych i teletechnicznych obejmuje nie tylko stopień budowy pierwotnych zaleceń, lecz też uporządkowanie informacji, które powstają podczas realizacji.
Zobacz: biuro projektów elektrycznych.
