Znaki wodne w treściach cyfrowych – rodzaje i zastosowanie

Zmiany w sposobie budowy obrazów, nagrań i innych materiałów cyfrowych sprawiają, że coraz większe znaczenie ma możliwość ustalenia, skąd określony materiał pochodzi. Jeszcze jakiś czas temu ocena opierała się głównie na wyglądzie pliku albo informacji przekazanej przez autora. Aktualnie coraz częściej stosuje się też oznaczenia techniczne, które mogą dostarczać dodatkowych danych o sposobie powstania treści.

AI Watermark Studio można w tym kontekście rozumieć jako rozwiązanie służące do pracy nad oznaczeniami materiałów generowanych z udziałem sztucznej inteligencji. Taki znak może być widoczny dla odbiorcy, ale może także zostać zapisany w sposób niewidoczny podczas zwyczajnego korzystania z pliku. Różnica jest na prawdę istotna, ponieważ widoczny napis pełni głównie funkcję informacyjną, natomiast oznaczenie techniczne może być przeznaczone do automatycznego wykrywania przez inne systemy.

Przy stosowaniu znaków wodnych powinno się uwzględnić sposób, w jaki materiał będzie później wykorzystywany. W faktycznym obiegu cyfrowym pliki często są poddawane zmianom. Obraz może zostać przeskalowany, przycięty lub zapisany ponownie, a film może przejść przez proces kompresji przed umieszczeniem go w serwisie internetowym. Niektóre platformy usuwają też część danych technicznych w trakcie przesyłania materiału. W takich warunkach samo dodanie oznaczenia w momencie tworzenia pliku nie przesądza jeszcze o tym, czy pozostanie ono dostępne w niezmienionej postaci. Watermark AI Generator może służyć do przygotowania określonego rodzaju znacznika, niemniej jednak przed wykorzystaniem takiego rozwiązania powinno się mieć świadomość tego, gdzie informacja jest zapisywana i jak zachowuje się po kolejnych operacjach na pliku. W praktyce szczególnie istotne stają się zatem format źródłowy, sposób eksportu oraz kolejne etapy edycji.

Osobnym zagadnieniem są przepisy dotyczące przejrzystości treści generowanych przez sztuczną inteligencję. W ramach unijnego AI Act przewidziano obowiązki odnoszące się do oznaczania określonych materiałów, przy czym ich zakres uzależniony jest od rodzaju treści i sposobu jej użycia. Nie można więc przyjąć, że każdy treść, obraz czy film przygotowany z pomocą AI podlega gruntownie takim samym wymaganiom. Są przypadki w których znaczenie ma oznaczenie maszynowo czytelne, w innych konieczne jest przekazanie informacji w sposób zrozumiały dla odbiorcy. Przy materiałach, które mogą być mylone z autentycznymi przedstawieniami osób, wydarzeń albo wypowiedzi, kwestia transparentności może wyglądać inaczej niż przy codziennym wykorzystaniu AI do edycji materiału. Określenie AI content under new EU regulations odnosi się więc do szerszego zestawu zasad, a nie do jednego konkretnego rodzaju znaku wodnego.

Ważnym elementem jest także rozdzielenie informacji o samym narzędziu od informacji o gotowej treści. Materiał może zostać zaprojektowany przy użyciu jednego systemu, następnie zmodyfikowany w innym programie, a na końcu zapisany przez platformę publikacyjną. Po kilku takich etapach zobowiązanie pierwotnego pochodzenia nie za każdym razem jest bezsporne. Z tego powodu przy bardziej uporządkowanych procesach warto zachowywać wersje źródłowe a także informacje dotyczące sposobu ich przygotowania. Ma to znaczenie w szczególności wtedy, gdy oznaczenie powinno być możliwe do późniejszego sprawdzenia. Trzeba także brać pod uwagę, że różnorakie metody znakowania mogą posiadać odmienne ograniczenia i nie wszystkie są wzajemnie zgodne. Ostateczny efekt zależy więc nie tylko i wyłącznie od sposobu stworzenia znacznika, lecz również od tego, co stanie się z plikiem po jego utworzeniu.

Więcej informacji na stronie: AI content under new EU regulations.

spacer