Zmiany w sposobie reagowania na bodźce otoczenia są na prawdę często zauważalne dopiero w codziennych, powtarzalnych sytuacjach, kiedy widać, jak organizm radzi sobie z dźwiękami, ruchem czy dotykiem. W takich warunkach integracja sensoryczna opisywana jest jako proces łączenia informacji płynących z różnorakich zmysłów i nadawania im znaczenia w układzie nerwowym. W praktyce nie zawsze przebiega to w sposób równy, ponieważ różnorodne osoby mogą zupełnie inaczej odbierać te same bodźce, co wpływa na ich zachowanie w środowisku domowym, szkolnym czy społecznym.

Na prawdę często dopiero obserwacja dłuższego odcinka czasu daje możliwość zauważyć powtarzające się wzorce reakcji.

W kontekście edukacyjnym i szkoleniowym pojawia się pojęcie akademia integracji sensorycznej, które odnosi się do miejsca lub struktury przekazywania wiedzy związanej z tym obszarem. W praktyce tego rodzaju środowiska zajmują się zarówno omawianiem teorii, jak i analizą przykładów z codziennego funkcjonowania (sprawdź tutaj: zapis na studia integracja sensoryczna). Ważnym elementem jest tu umiejętność łączenia wiedzy ogólnej z obserwacją konkretnych sytuacji, ponieważ dopiero takie zestawienie daje możliwość dużo lepiej zrozumieć, jak przebiega przetwarzanie bodźców w różnych ustaleniach. Z doświadczenia wynika, że sama teoria bez odniesienia do praktyki na prawdę często pozostaje zbyt abstrakcyjna, ażeby w pełni oddać złożoność tego procesu.

W zwykłym funkcjonowaniu dzieci i dorosłych trudności w obszarze integracji sensorycznej mogą przejawiać się w bardzo różny sposób, od nadwrażliwości na dźwięki po potrzebę intensywniejszych bodźców ruchowych. W praktyce oznacza to konieczność zwracania sugestie na najmniejsze elementy, które na 1szy rzut oka mogą wydawać się nieistotne. Na prawdę bardzo często dopiero ranking kilku obserwacji pozwala zauważyć powtarzający się schemat zachowań (zobacz także: terapia integracja sensoryczna dla nauczycieli). Takie podejście wymaga cierpliwości i systematyczności, ponieważ pojedyncze sytuacje nie za każdym razem dają pełny obraz.

W miarę zdobywania doświadczenia coraz wyraźniej widać, że integracja sensoryczna nie jest zjawiskiem jednorodnym i może konwertować się w współzależności od warunków otoczenia a także indywidualnych cech osoby. Różnice w reakcjach bywają subtelne, ale mają znaczenie w zwyczajnym funkcjonowaniu, w szczególności w sytuacjach wymagających koncentracji lub przebywania w środowisku o wielkiej liczbie bodźców. Z tego powodu analiza zachowań w tym obszarze opiera się na długotrwałej obserwacji i porównywaniu różnorakich sytuacji, a nie na pojedynczych przypadkach.

Zobacz także: certyfikowane gabinety integracji sensorycznej.